Vandaag probeerde ik me een voorstelling te maken van wat er op ons afkomt, robotisering, zelfsturende auto’s (mag je dan wél met een slok op achter het stuur?), klimaatverandering, digitalisering, 3D printen etc etc. Alles behalve saai, zou je zeggen.

Onder vakbroeders wordt Heraclitus vaak geciteerd: “verandering is de enige constante!”. Maar elke constante wordt saai, op een gegeven moment. Dat geldt ook voor veranderingen op de werkvloer. Alles waar TE voor stond, was niet goed, leerde mijn moeder me vroeger, behalve natuurlijk tevredenheid (“een bloem die slechts in weinig tuinen bloeit”). Te veel verandering werkt verandering tegen.

Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik loop niet voorop, kijk maar naar mijn overhemden en mijn schoenen.. niet hip… Is elke verandering vooruitgang? Bepaald niet, voorbeelden te over, kijk maar in uw digitale krant, die staat er vol mee. Dus bij deze een ongevraagd advies, stel uzelf bij de volgende “verandering” de vraag; “Knap ik er echt van op? Mijn McChange collega’s leerden me een wijze les, ons lichaam geeft een helder antwoord. Het is JA of NEE, simpel, je krijgt ergens energie van, of niet. Het is zwart of wit, geen 50 tinten. Het kan een ook een kleine ja of nee zijn, dat wel. De echte oefening is om deze Ja of Nee uit te spreken naar onze collega’s, vrienden, managers, politici en dat dan ook nog constructief te doen. Het is verfrissend hoe transparant dan het gesprek wordt. Dat heet werken-aan-de-relatie, immers het gesprek = de relatie. Het goede nieuws: het is in ieder geval niet meer saai..